Tuesday, September 30, 2008

உடல் உறுப்புகள் தானம்

ப்ளாக் பக்கம் வந்து ரொம்பவே நாளாயிடுச்சுதான்!! எழுதணும்னு தோணும்தேன்.ஆனாலும் வேலை பழுவின் காரணமாக தள்ளி போய்க்கொண்டே இருந்தது. ஆனால் போன வாரம் நான் வேலை செய்யும் ஆஸ்பத்திரியில் நடந்த சில நிகழ்வுகள் மனதை நெருடத்தான் செய்தது. ஒரு பக்கம் இத்தனை விபத்துக்களா, இப்படி அகாலமாக மரணமடைகிறார்களே என்றொரு பயமும், கிலியும் இருந்தாலும், மனதார தங்கள் இனியவர்களின் உடல் உறுப்புகளை தானம் செய்ய முன் வருவது உண்மையிலே மிகவும் பாரட்டப்பட வேண்டியதுதான். எமர்ஜென்ஸி ரூமின் வெளியிலும், ஆஸ்பத்திரியின் லாபியிலும், ICU வெளியிலும் முகம் சிவக்க, கண்கள் சிவந்து அழுது, இனிமேல் செய்ய ஒன்றுமில்லை என்று கோவில் முன்பு அழுதுக்கொண்டிருக்கும் ஒரு சாரார்..இதை பார்க்கும் போது மனதை கல்லாக்கிக்கொண்டு செல்ல வேண்டியதாக உள்ளது. http://thekkikattan.blogspot.com/2008/09/donation-of-organs.html . தெகாவின் இந்த கட்டுரையை நான் படித்ததும்தான் இந்த உடலுறுப்புகள்தானம் பற்றி எழுத ஒரு சிறிய முயற்சி எடுத்துள்ளேன். உடலுறுப்புகள் தானம் செய்ய முன் வரும்போது எந்தெந்த மாதிரி நோயாளிகளைத் தேர்வு செய்கிறார்கள்,மருத்துவர்கள் எப்படி ஒரு முடிவுக்கு வருகிறார்கள் என்பது பற்றி மிக சிறியவகையில் எழுதுகிறேன். ஆங்கிலமும் , தமிழும் கலந்து எழுதுகிறேன். ஓகேவா? brain dead என்று ஒரு நோயாளியை சொல்வதற்கு ஒரு ப்ரொடகால்(protocol) உண்டு. அதன் படி நிறைய பரிசோதனை செய்கிறார்கள். இந்த மாதிரி patients வென்டிலேட்டரில் தான் இருப்பார்கள். -apnoea test- -ABG TESTS -ARTERIAL BLOOD GAS ANALYSIS ( தமனியில் எவ்வளவு நல்ல ரத்தம் உள்ளது என்று பார்க்கும் பரிசோதனைகள் செய்யபடுகின்றன) -ALL REFLEXES ARE CHECKED - like corneal reflex, gag reflex etc, -EEG tests-- மூளையில் ஏதாவது ஆக்டிவிட்டி உள்ளதா என்று தெரிவதற்காக. -cool calorie test . குழந்தைகளென்றால் 8 to 1 2 மணிக்கு ஒரு முறை செய்வார்கள். வயதானவர்களென்றால் 6 மணி நேரத்திற்கு ஒரு முறை செய்து பார்க்கிறார்கள். இந்த பரிசோதனைகள் இரண்டு முறை செய்து பார்த்த பின், அவைகளின் ரிசல்டை இரண்டு நரம்பியல் நிபுணர்கள் பரிசோதிக்கிறார்கள். தீர்க்கமாக ஒரு முடிவுக்கு வந்த பிறகுதான் இதைப்பற்றி நெருங்கிய உறவினர்களுக்கு சொல்கிறார்கள். (The treating Neuro surgeon along with the neuro physician comes to a decision that the patient is brain dead and they explain it to the patient's close relatives). உறவினர்களுக்கு இது பற்றி விலாவாரியாகஎடுத்துரைக்கிறார்கள். brain dead ஆன பிறகு மற்ற உறுப்புகள் 12 மணி நேரம் முதல் 48 மணி நேரத்திற்குள் செயலிழந்துவிடும் என்பதையும் தெரியப்படுத்துகிறார்கள். அதன் பிறகு அவர்கள் வைத்தியம் தொடர விரும்புவதும், வேறு ஏதாவது ஆஸ்பத்திரிக்கு செல்வதும் அவர்கள் இஷ்டம். வென்டிலேட்டரை எடுத்துவிட்டால் அவர்கள் உயிர் பிரிந்துவிடும் என்பது பற்றியும் தெரிவிக்கிறார்கள். இதுமாதிரி மிகவும் சீரியசாக இருக்கும் நோயாளிகளின் உறவினர்களை counseling செய்ய சில செவிலியர்கள் உண்டு. அவர்கள் உறவினர்களிடம் உறுப்புகள் தானம் பற்றி பேசுவார்கள். அவர்களுக்கு தேவையான உதவிகளை செய்கிறார்கள். உறவினர்கள் ஒத்துக்கொள்ளும் பட்சத்தில், அவர்களின் ஒப்புதலுடன் சில ஒப்புதல் பத்திரங்களில் கையெழுத்து வாங்குவர். அதன் பிறகு " ORGAN TRANSPLANT TEAM" என்று ஒரு டீம் உண்டு. அவர்களுக்கு தெரிவிக்கபடுகிறது. இதற்கிடையே கையெழுத்திட்ட நேரம் முதல் நோயாளிகளுக்கு ஆகும் செலவினை ஆஸ்பத்திரி ஏற்றுக்கொள்கிறது. திரும்பியும் சில டெஸ்டுகள் செய்யப்படுகின்றன. The tests done are ultra sonogram of the abdomen to know about the condition of the liver, liver function tests, HIV ,HCV tests and Renal Function tests. மருத்துவர்களுக்கு எல்லாம் சரியாக இருக்கிறது, இன்னொறு உடம்புக்கு தானம் செய்யலாம் என்று முழு திருப்தி அளித்தால் மட்டும்தான், உடல் உறுப்புகள் harvest செய்ய அனுமதி அளிக்கிறார்கள். அதன் பிறகு ஆப்பரேஷன் தியேட்டரில் வைத்து ஆப்பரேஷன் செய்து, உடல் உறுப்புகளை பதப்படுத்துகிறார்கள். நோயாளியின் உடம்பை நல்லவிதமாக பாக் செய்து உறவினர்களிடம் ஒப்படைக்கிறார்கள். உடல் உறுப்புகள் தானம் நமது நாட்டில் மிகவும் சென்ஸிட்டிவான விஷயம். ஜாதி, மதம் எல்லாவற்றிற்கும் அப்பாற்பட்ட ஒன்று என்பதையே சொல்ல விரும்புகிறேன். எனக்கு தெரிந்தவரை எழுதிவிட்டேன். ......... அன்று டாக்டர் தம்பதியரின் மகனின் இருதயத்தை எடுத்து சென்ற போது காவல் துறையினரின் செயல் அபரீதமானது

Saturday, June 7, 2008

நான் பணம் கொடுக்கணுமா அல்லது அவர்கள் கொடுக்க வேண்டுமா.... ?????????

சில சமயங்களில் நமக்கு ஏற்படும் நமது நல்ல , கெட்ட அனுபவங்களை பகிர்ந்துக்கொண்டால் அதற்கு ஒரு முடிவு கிடைக்கும் என்றே நினைக்கிறேன். ஒரு வருட காலமாக இந்த ஏசியுடன் நான் படும் கஷ்டத்திற்கு அளவே இல்லை. கோவையிலிருந்து, சென்னை வந்த போது, அக்டோபர் மாதமானதால், சென்னையில் வெயிலின் கொடுமை எனக்கு அவ்வளவாக தெரியவில்லை. கோவையில் உபயோகித்துக் கொண்டிருந்த ஒனிடா ஏசியை இங்கு ஃபிக்ஸ் செய்தேன். i seldom used it. ஒரு மூன்று மாத காலம் சரியாக வேலை செய்தது. அதன் பிறகு கேஸ் லீக் என்று மூன்று முறை ரிப்பேயர் செய்ய வேண்டியிருந்தது. திரும்பியும் கொஞ்ச நாட்களில் மக்கர் செய்ய ஆரம்பித்தது. இந்த தடவை அதன் காயில் போய்விட்டது. வாரண்டி முடிந்துவிட்டதால் அதை repair செய்ய 6000 ரூபாய் ஆகும் என்றனர். அதன் பிறகு கேஸ் .. இத்யாதி செலவுகள்..... ஆகவே நான் ஒரு புது ஏசி வாங்க முடிவு செய்து சாம்சங் ஏசி வாங்கினேன். இந்த ஏசியை நான் 2007 அக்டோபரில் வாங்கினேன். தள்ளுபடியில் 19000 ரூபாய்க்கு கிடைத்தது. 3 மாதத்திற்கு ஏசியை அவ்வளவாக உபயோகிக்கவில்லை. இந்த வருடம் பெப்ரவரி மாதம் உபயோகிக்க ஆரம்பிக்கும் போதுதான் சரியான் படி கூலாகவில்லை என்று தெரிந்தது. செர்விஸ் சென்டர் போன் பண்னி , அவர்கள் வந்து கேஸ் லீக் என்று சொன்னார்கள். அடுத்த நாள் ஒருத்தர் வந்து கேஸ் fill பண்ணி சென்றார். ஒரு வாரம் சரியாக இருந்தது. கூலிங் கம்மியானதால் திரும்பியும் ஒரு போன். இப்படியே ஒரு ஐந்து முறை நடந்தது. என்னுடைய பொறுமைக்கும் அளவே இல்லை. ஒவ்வொறு முறையும் உடனே வந்து பார்ப்பார்கள். ஆனால் problem never got solved.
எனக்கும் ஏனோ கத்த தோன்றவில்லை. அதன் பிறகு ஒரு நாள் ஒரு சீனியர் மேனேஜர் போன் செய்து என் ஏசியை replace செய்வதாக கூறினார். நானும் 'சரி'யென்றேன். ...ஒரு வாரம் எந்த communication-ம் இல்லை... இரண்டு வாரத்திற்கு முன்பு ஒரு நாள் நான் நல்ல ஜூரத்தோடு வீட்டில் இருந்தபோது ஒரு போன். அடுத்த நாள் ஏசியை ஃபிக்ஸ் பண்ணுவதாகவும், ஆனால் நான் வைத்திருந்த மாடல் இல்லாததால் வேறு ஒரு மாடல் கொடுப்பதாகவும் சொன்னார்கள். நானும் தூக்க வேகத்தில் 'சரி'யென்று சொன்னேன். எனக்கு அன்றைய நேரத்தில் argue பண்ண முடியவில்லை. I was running high tempertaure.
அந்த வாரத்தில் வெள்ளிக்கிழமை கூப்பிட்டு ஏசி fix பண்ணுவதாக சொன்னார்கள். ஆனால் நான் என்னால் லீவு போடமுடியாது ஆகவே sunday வாங்க என்றேன். sunday யாரும் வேலை செய்வதில்லை என்றார்கள்.

ஒரு வழியாக சனிக்கிழமை மாலை 5 மனிக்கு வருவதாக சொன்னார்கள். வந்தாங்க வந்தாங்க இரவு 8 மணிக்கு. .. அவசர அவசரமாக..ஃபிக்ஸ் செய்தார்கள். .. மாடியில் ஒரு சின்ன டார்ச் வைத்து அவுட் டோர் unit-டை ஃபிக்ஸ் செய்தார்கள். .. ...... .. டெமான்ஸ்ட்ரேஷன்க்கு ஒருத்தர் வருவார் என்று சொல்லிவிட்டு, ஒரு ரிசிப்ட் கொடுத்தனர். அதில் அதன் difference ஆன 5490 ரூ கொடுக்கும்படி எழுதிருந்தது.... எனக்குள் ஒரு வேகம்... ஆனாலும் அந்த சின்ன பசங்களிடம் ஒன்றும் சொல்ல இயலவில்லை. திங்கள் கிழமை வந்து 'செக்கை வாங்கிக் கொள்ளும்படி சொன்னேன். போய்விட்டார்கள்.....

இத்தோடு முடிந்ததா என் கஷ்டம்ம்ம்ம்.... இல்லை.. இல்லை.... புது ஏசி (BIO-Cool) மாட்டிய அடுத்த நாளே அது சரியில்லை என்று தோன்றியது. கூலிங்கே இல்லை. வியர்த்துக்கொட்டியது. என் ரூம் temperature 34 C காமித்தது... சரி.. திரும்பியும் சொதப்பிட்டார்கள் என்று தெரிந்தது........
சரியாக ஃபிட் பண்ணவில்லை.. காப்பர் ட்யூபிலிருந்து கேஸ் லீக் என்று கண்டுபிடித்து.... ஏதோ nitrogen pressure ஏற்றி செக் செய்து ... சரி பண்ணியுள்ளோம் என்று சொன்னார்கள். இன்று காலை ஒரு போன்.. அந்த difference amount செலுத்தும் படி......

சொல்லுங்களேன்.... ...

நான் பணம் கொடுக்கணுமா அல்லது அவர்கள் எனக்கு பணம் கொடுக்க வேண்டுமா.... ?????????...
(How long will this ac be covered under the warranty... from the date of fixing this AC or from the date of buying the previous faulty one?)

Wednesday, April 23, 2008

ஜோக்குகள் .. நான் ரசித்தவை...

ஜோக்குகள் .. நான் ரசித்தவை.....


நோயா‌ளி: தினமு‌ம் ஒரு ப‌ச்சை மு‌ட்டை சா‌‌ப்‌பிடனுமா... எ‌ன்னால முடியாது டா‌க்ட‌ர்.
டா‌‌க்ட‌ர்: ஏ‌ன் முடியாது?
நோயா‌ளி: ஏ‌ன்னா எ‌ங்க ‌வீ‌ட்டு கோ‌ழி வெ‌ள்ளை மு‌ட்டைதா‌ன் போடு‌ம்.

ஒருவ‌ர்: இரும‌ல்‌ன்னு சொ‌ல்‌லி‌க்‌கி‌ட்டு டா‌‌க்ட‌ர்‌கி‌ட்ட செ‌ன்‌றாயே அவ‌ர் எ‌ன்ன சொ‌ன்னா‌‌ர்?
ம‌ற்றவ‌ர்: இது இரும‌‌ல்தா‌ன்னு... அவரு‌ம் ஒ‌த்து‌க்‌கி‌ட்டா‌ர்.

கடை‌க்கார‌ர்: ம‌ளிக‌ை கடை‌யில வேலை பா‌ர்‌‌த்தவனை மரு‌‌ந்து கடை‌யில வேலை‌க்கு வை‌த்தது ரொ‌ம்ப த‌ப்பா போ‌‌ச்சு.
ம‌ற்றவ‌ர்: ஏ‌ன் அ‌ப்படி சொ‌‌ல்‌‌றீ‌ங்க.
கடை‌க்கார‌ர்: எதை எடு‌க்க‌ச் சொ‌ன்னாலு‌ம் எ‌த்தனை ‌கிலோ வே‌ணு‌ம்னு கே‌ட்‌‌கிறா‌‌ன்.

தொ‌‌ண்ட‌ர்: ந‌ம்ம தலைவ‌ர் ஏ‌ன் ‌திடீ‌ர்னு மரு‌த்துவமனை க‌ட்டுகிறா‌ர்.
ம‌ற்றவ‌ர்: அவரு‌க்கு டா‌‌க்ட‌ர் ப‌ட்ட‌ம் கொடு‌க்‌கிறா‌ங்களா‌ம்... அதா‌ன் தொ‌ழிலை ஆர‌ம்‌பி‌‌ச்சுடலா‌ம்னு பா‌ர்‌க்‌கிறாரு.

"டாக்டர் தலைவலிக்கு நல்ல மருந்து எழுதிக் கொடுங்க!"
"தலைவலியைப் போக்கத்தான் என்னால மருந்து தரமுடியும். தலைவலி வேணுமின்னா போய் டி.வி. பாருங்க."

"ஏங்க, அதான் நர்ஸ் சொன்னாங்கல்ல, இது ஒரு சின்ன ஆபரேஷன் தான், பயப்பட வேண்டாம்னு, அப்புறம் ஏன் இப்படி நடுங்கறீங்க."
"அடி அசடு, நர்ஸ் சொன்னது நம்மகிட்ட இல்லடி, டாக்டர்கிட்ட."

Monday, April 14, 2008

சிரி சிரி சிரி....

நான் தான் இப்படி ஜோக்குகளை MSN-லிருந்து காப்பி அடிச்சு போடுகிறேன்னு நினச்சேன். ஆனால், "கலக்க போறது , 'அசத்த போறது' இப்படி எல்லாவற்றிலும் இந்த ஜோக்குகள் வருகின்றனவே!!!...
ம்ம். சரிங்க..... சிரிங்க

நோயா‌ளி: டா‌‌க்ட‌ர் எதை‌ப் பா‌ர்‌த்தாலு‌ம் இர‌ண்டு இர‌ண்டாக தெ‌ரியுது.
டா‌க்ட‌ர்: அ‌ப்படியா அ‌ந்த சோபா‌‌வி‌ல் போ‌ய் உ‌ட்காரு‌‌ங்க கூ‌‌ப்‌பிடு‌கிறே‌ன்.
நோயா‌ளி: இர‌ண்டு சோபா இரு‌க்கே, எதுல உ‌ட்கார‌ட்டு‌ம் டா‌க்ட‌ர்.

"ஏண்டி, மாப்பிள்ளை பஸ் கண்டக்டரா இருந்தவர்னு எப்படிக் கண்டுபிடிச்சே?"
"மொய்ப் பணத்தையெல்லாம் விரல் இடுக்கிலே மடிச்சி மடிச்சி வச்சுக்கிறாரே!"

"குடி குடியைக் கெடுக்குமாடா?"
"நீ வாங்கிக் கொடுத்தா உன் குடி கெடும். நான் வாங்கிக் கொடுத்தா
என் குடி கெடும்!"

"நேற்று உங்க வீட்டுக்கு வந்த திருடனை எப்படி பிடித்தீர்கள்?"
"எதேச்சையாக என் மனைவி செஞ்சிருந்த மைசூர்பாகை அவன் மீது வீச அதனால் பலத்த அடிபட்டு விழுந்தான்!"

திருடன் 1: மாசக் கடைசியிலே திருடப் போனது ரொம்பவும் தப்பாய் போச்சு.
திருடன் 2: ஏன் ஒண்ணுமே கிடைக்கலியா?
திருடன் 1: அதில்லே, திருடப் போன வீட்டில் வீட்டுக்காரன் என்னைப் புடிச்சுக் கெஞ்சிக் கூத்தாடி இருபது ரூபாய் கடன் வாங்கிட்டுத்தான் விட்டான்.

ஒருவர்: எதுக்கு டாக்டர் உங்க கையையே நீங்க புடிச்சுப் பார்த்துட்டு இருக்கீங்க?
டாக்டர்: பேஷண்ட் யாரும் வரலே ‘டச்' விட்டுப் போயிடக் கூடாதில்ல அதான்!'

"என்ன டாக்டர் மருந்துச் சீட்டில ஸ்டெதஸ்கோப்-1 சிரிஞ்சு 2-ன்னு எழுதியிருக்கீங்க?"
"அதெல்லாம் இல்லாம உனக்கு எப்படிப்பா பரிசோதனை செய்து ஊசி போட முடியும்? மொதல்ல அதையெல்லாம் வாங்கிட்டு வா!"

சமையல்காரன்: நான் வேலையை விட்டு விலகிக் கொள்கிறேன் சார். உங்க மனைவியை சமாளிக்க முடியவில்லை!
அவர்: ஏன், மிகவும் கண்டிப்பாக இருக்கிறாளா?
சமையல்காரன்: நான் இங்கு வேலைதான் செய்கிறேன். எப்போது வேண்டுமானாலும் போய்விட முடியும் என்பதை மறந்துவிட்டார்.
உங்களை அதிகாரம் செய்வது போல செய்கிறாரே!

மகேஷ்: ஒரு வாரமா `கழுத்து சுளுக்கு'னு அவதிப்பட்டாயே! இப்ப எப்படி சரியா போச்சு?
ரமேஷ்: பின் பக்கமிருந்த லேடி டைப்பிஸ்ட்டை முன் பக்கம் மாத்திட்டாங்க!

நன்றி. (MSN JOKES)

Sunday, March 23, 2008

சென்னை / பாண்டி







வெள்ளிகிழமை 21-03-08 அன்று பாண்டிசேரி பக்கம் ஒரு சின்ன கிராமத்தில் கேம்ப். எனக்கு அன்று விடுமுறை. வீட்டில் ஓய்வெடுக்க ஆசை. ஆனால் நிர்ப்பந்தத்தின் காரண்மாக செல்ல வேண்டிய சூழ்நிலை. பாண்டி என்றதும் ' எங்கள் மக்களுக்கு' ஒரே குஷ், குஷி... கிங் பிஷர் சாப்பிடலாமா, அல்லது ராயல் சேலஞ்சா என்று ஒரு பட்டி மன்றமே பேருந்தில் நடைபெற்றது. அதுவும் காலை ஆறு மணிக்கெல்லாம் ஆரம்பித்துவிட்டார்கள்.


கொஞ்ச நேரம் ஊர் சுற்றி பார்த்தோம். அத்தனை சுத்தம்... கடற்கரை எவ்வளவு சுத்தமாக வைத்திருக்கிறார்கள். பாலித்தீன் பைகள் எதுவும் இல்லாமல் அவ்வளவு சுத்தம்... .. பாண்டியிலிருந்து 4 கிலோ மீட்டர் தூரத்தில் அரியாங்குப்பம் என்றொரு சின்ன கிராமம். அங்கு சென்று போட்டில் "paradise island" என்றொரு ஒரு பீச் சென்றோம். பாமர மக்களுக்கான பீச். அரசாங்கம் அதை இன்னும் கொஞ்சம் develop பண்ணலாம்.


நல்ல மழை .... உண்மையிலே புதுச்சேரி மக்களுக்கு ஒரு 'ஓ' போட்டுவிட்டு இரவு 10 மணிக்கு வீடு வந்து சேர்ந்தோம்.

Saturday, March 15, 2008

சிரிப்பு வெடிகள்... :)

"புடவை, ஜாக்கெட்னு கேட்டு தொல்லை பண்ணாத பெண்ணா இருந்தா கட்டிக்கலாம்!"
"யாராவது காபரே ஆடறவளா பாரு!"


புது கணவன்: என் மனைவி சமையலறை பக்கமே போயிருக்க மாட்டாள் என்று நினைக்கிறேன்!
நண்பன்: எப்படி சொல்கிறாய்?
புது கணவன்: இன்று காலை அவள் முட்டையை சோடா ஓபனரை வைத்து திறக்க முயன்று கொண்டிருந்தாளே!


சாப்பிடும் போது கூட உன் கணவருக்கு ஆபீஸ் ஞாபகமா?"
"எப்படிச் சொல்றே?"
"உப்பு வேணும்னு கேட்டுட்டு டைனிங் டேபிளுக்குக் கீழே கையை நீட்டறார்!"


"ஏய் நீதானடி என் புருஷனின் சின்ன வீடு?"
"ஐயோ, இல்லக்கா! நான் இல்லே!"
"யாருகிட்டடி காது குத்துறே? நீ போட்டிருக்கிற கொண்டையை என் புருஷனைத் தவிர வேற யாராலும் போட முடியாதுடி!"


"அந்த நடிகையின் அம்மா பயங்கரமான சிக்கனக்காரி"
"எப்படி?"
"நடிகையோட திருமணத்தையும் வளைகாப்பையும் ஒரே நாளில் நடத்திட்டாளே!"


ஆசிரியர்: இந்தத் திரவத்திலே ஒரு ரூபாய் நாணயத்தைப் போடப் போகிறேன். இது கரையுமா?
மாணவன்: கரையாது சார்.
ஆசிரியர்: எதனால் அவ்வளவு நிச்சயமாகச் சொல்கிறாய்?
மாணவன்: கரையுமென்றால் நீங்கள் போடமாட்டீங்களே!


"திருடன புடிக்க திருடன் மாதிரி வேஷம் போட்டீங்களே என்னாச்சு கண்டுபிடுச்சீங்களா இன்ஸ்பெக்டர்?"
"அவன் போலீஸ் வேஷம் போட்டு தப்பிச்சிட்டு போயிட்டான்..."


பொண்ணு பார்க்கப் போகணும்னு சொல்லிட்டு வேட்பு மனு தாக்கல் பண்ணிட்டு வரீங்களே?"
"வீடு வீடாய் போய் ஓட்டு கேட்ட மாதிரியும் இருக்கும், பொண்ணு பார்த்த மாதிரியும் இருக்கும்."

(msn jokes)

Friday, March 7, 2008

மகளிருக்காக அபோல்லோ ஆஸ்பத்திரியின் women Health செக் அப்.....

Celebrate your favourite womens day....Give her something useful.... a healthy life...

இரண்டு வாரங்களுக்கு.....

womens package: Rs1450/-.
PACK -I. THIS INCLUDES THE FOLLOWING TESTS.
COMPLETE BLOOD COUNT ( ரத்த பரிசோதனை)
RANDOM BLOOD SUGAR. (சர்க்கரை அளவு)
X-RAY CHEST.
URINE ROUTINE (யூரின் டெஸ்ட்)
ULTRASONOGRAM OF PELVIS.
GYNEC EXAMINATION WITH PAP SMEAR:
(பாப் ஸ்மியர் டெஸ்ட். கர்ப்ப பை புற்று நோய் screening)
THIS COSTS RS 650/-


PACK II INCLUDES THE TESTS IN PACK I WITH MAMMOGRAM = RS1450/-

ONLY MAMMOGRAM :RS 800/-.
Please contact Dr.Thelagavathy at 9444009593 at Apollo Speciality Hospitals, Chennai and avail this wonderful chance..
Thank you....
(please understand that this is not an advertisement or some promotional message. I want my fellow bloggers to be benefited by this).

உங்கள் wonderful woman -க்காக

2006 செப்டெம்பர் மாதம் வரை, பிரசவங்கள் பார்ப்பதிலேயே என் professional life இருந்தது. கர்ப்பிணி பெண்கள் 3 மணி முதல் - 24 மணி நேரம் கஷ்டப்பட்டு ஒரு அழகானக் குழந்தையை பெற்று எடுக்கும் போது மொத்த குடும்பமும் சந்தோஷத்தில் திகழ்கின்றன. மருத்துவ ஊழியர்களும் மிக்க சந்தோஷப்படுகிறார்கள். பிரசவத்தில் கஷ்டப்பட்டு இதுவரை இறந்த பெண்கள் எனக்கு தெரிந்து அதிகபட்சம் பத்து பேராக இருக்கலாம். இவர்கள் கிராமத்தில் சரியான படி கவனிக்கப்படாமல் டவுன் ஆஸ்பத்திரிகளில் வந்து இறந்து போய்விடுகிறார்கள். எப்பவுமே சந்தோஷமான பெண்களைப் பார்த்த எனக்கு தற்சமயம் மிக வேதனையாக உள்ளது. 2006 அக்டோபரில் என் professional வாழ்க்கை மாறியது. இப்பொழுது நிர்வாகத் துறையிலிருந்தாலும், இங்கு மனிதர்கள் படும் வேதனை தாள முடியவில்லைதான். அதிலும் ஒரு வயது குழந்தைகள்.......
மகளிர் தினம் பற்றி நிறைய ப்ரோக்ராம்கள் வருகின்றன. ..நம் வாழ்க்கையில் ஒரு சிலரிடம் தான் அதீத அன்பு செலுத்தமுடிகிறது. அவர்களுக்காக நாம் எத்தனைக் கடை வேண்டுமானாலும் ஏறி அவர்களுக்குப் பிடித்த பொருளோ அல்லது உணவோ வாங்கி கொடுப்போம். அது நமது தாயகவும் இருக்கலாம், சகோதிரியோ அல்லது மனைவி, குழந்தைகள் ஏன் நம் காதலியாகக் கூட இருக்கலாம். அல்லது ஒரு நல்ல நண்பியாக கூட இருக்கலாமே! அவர்களுடைய நலனில் நாம் அக்கரை எடுத்துக்கொள்கிறோம் அல்லவா? நாளை "மகளிர்தினம் " கொண்டாடப்படுகிறது. உங்களுக்கு பிடித்தமான ஒரு பெண்மணிக்கு இந்த உதவியை செய்யலாமே! ஒரு " well women HEALTH " செக்கப்புக்கு உதவி செய்யுங்கள். நிறைய நாட்களாக தள்ளி வைத்துக்கொண்டிருக்கும் உங்கள் அபிமான நண்பியை ஹெல்த் செக் அப் செய்யும்படி motivate பண்ணுங்கள். நான் இங்கு ஒரு health check up -க்கு எவ்வளவு செலவாகும் என்று பட்டியலிட்டுள்ளேன். இது மகளிர் ஸ்பெஷல் ரேட். இரண்டு வாரத்திற்கு மட்டும்.......

PACK -I. THIS INCLUDES THE FOLLOWING TESTS.
COMPLETE BLOOD COUNT ( ரத்த பரிசோதனை)
RANDOM BLOOD SUGAR. (சர்க்கரை அளவு)
URINE ROUTINE (யூரின் டெஸ்ட்)
ULTRASONOGRAM OF PELVIS.
GYNEC EXAMINATION WITH PAP SMEAR: (பாப் ஸ்மியர் டெஸ்ட். கர்ப்ப பை புற்று நோய் screening)
THIS COSTS RS 650/-.

PACK II INCLUDES THE TESTS IN PACK I WITH MAMMOGRAM = RS1450/-.

ONLY MAMMOGRAM :RS 800/-.
மாஸ்டர் ஹெல்த் செக்கப் செய்யும்போது சில வியாதிகளைக் கண்டுபிடிக்க முடிகிறது.... செக்கப் செய்து ஒரு நோயுமில்லை என்று தெரிந்தால் அது மாதிரி ஒரு சந்தோஷம் வேறு எதுவிலும் கிடைக்காது. என்ன நான் சொல்வது சரிதானே!

Wednesday, March 5, 2008

Depression, anxiety tied to unhealthy habits

Depression and anxiety are associated with obesity and poor health behaviors like smoking, drinking, and inactivity, new research indicates.
"Depression and anxiety are serious mental health conditions and without treatment may assume a chronic course," Dr. Tara W. Strine who led the study told Reuters Health. "Given this, it is important to take depression and anxiety seriously and to seek medical care when needed."
Strine, from the division of adult and community health at the Centers for Disease Control and Prevention, Atlanta and colleagues analyzed data from 217,379 U.S. adults who took part in the 2006 Behavioral Risk Factor Surveillance System -- a large telephone survey that monitors the prevalence of key health behaviors.
Of those surveyed, 8.7 percent reported current depression, 15.7 percent had a history of depression, and 11.3 percent had a history of anxiety at some time, the researchers report in the journal General Hospital Psychiatry.
Results showed that adults with current depression or a previous diagnosis of depression were 60 percent more likely to be obese and twice as likely to smoke as their non-depressed peers.
Those with an anxiety disorder were 30 percent more likely to be obese and twice as likely to smoke as their non-anxious counterparts.
Those with depression and anxiety were also more likely to follow an inactive lifestyle, and to be binge or heavy drinkers.
Strine added, "There is a dose-response relationship between depression severity and the prevalence of smoking, obesity, and physical inactivity; and also between history of depression (never depressed, previously depressed, currently depressed) and the prevalence of smoking, obesity, physical inactivity, binge drinking, and heavy drinking."
The team concludes, "The significant associations that we found between mental health problems, unhealthy behaviors and obesity, suggest that public health interventions should address mental and physical health as a combined entity and that programs to simultaneously improve people's mental and physical health should be developed and implemented."
SOURCE: General Hospital Psychiatry, March/April 2008.

Tuesday, March 4, 2008

சிரி சிரி சரவணா!

குசும்பனுக்கு சித்திரை மாதம் திருமணம் என்று கேள்விப்பட்டேன். ஐந்து நட்சத்திர ஹோட்டலில் கல்யாணத்திற்கு வருபவர்கள் யாவருக்கும் ரூம் போட்டுக் கொடுக்க போகிறாராம்.. ... எனக்கென்னவோ எல்லொரும் ஏமாந்து போவாங்கன்னுதான் தோணுது. ஒரு five star சாக்கலைட்ட வச்சுட்டு இதத்தான் சொன்னேன் என்பார். எதுக்கும் உஷாரா இருங்க.... அப்புறம், கல்யாணம் ஆன பிறகு நகைச்சுவை உணர்வெல்லாம் காணாம போய்விடும்... இப்பவே நல்லா சிரிச்சுட்டு ஊர் வந்து சேருங்கப்பா சரவணா!

"உன் மாமியார் ஏன் கோபத்தால் `பொங்கி'க் கொண்டிருக்கிறார்!"
"அடுப்பில் வைத்திருந்த பால் `பொங்கி' அவர் காலில் விழுந்துவிட்டதாம்!"

காதலி: நீங்கள் எழுதிய கடிதம் என் அப்பா கையில் கிடைத்து விட்டது.
காதலன்: ஐயையோ, என்ன சொன்னார்?
காதலி: தமிழே சரியா எழுதத் தெரியாத ஒரு மடையனை நீ காதலிக்கலாமான்னு கேட்டார்.

மனைவி: நான் இன்று டாக்டரை பார்த்தேன். எனக்கு சீதோஷ்ண இடமாற்றம் தேவை என்றும், அதனால் கடற்கரை ஓரமாக சென்று ஒரு மாதம் ஓய்வு எடுத்துக் கொள்ளச் சொன்னார். நான் எங்கே போகலாம் என்று நினைக்கிறீர்கள்!
கணவன்: வேறு ஒரு டாக்டரிடம்!

"என் மாமியார் மேல நான் உயிரையே வச்சிருக்கேன் தெரியுமா?"
"ஓ தெரியுமே! அவங்க உங்க மேல உயிலையே வச்சுருக்காங்களே!"

"மாப்பிள்ளை ஒரு டீசல் என்ஜின், டிராக்டர், நூறு டன் உரம் இதெல்லாம் வரதட்சணையா கேட்கிறாரா?"
"ஆமாம்! கல்யாணம்கிறது `ஆயிரம் காலத்துப் பயிர்னு' அவர்கிட்ட யாரோ சொல்லிட்டாங்க."

"அரசியல்வாதியை மாப்பிள்ளையாக்கியது தப்பாப் போச்சு!"
"ஏன்?"
"கல்யாணத்தில் பொண்ணு போட்ட மாலையைக் கழற்றி கூட்டத்தில் வீசுறாரு!"

"டாக்டர், கொஞ்ச நாளா என் கணவருக்கு தூக்கத்துல பேசற வியாதி இருக்கு…"
"பகல்ல பேசறதுக்கு கொஞ்சம் பர்மிஷன் கொடுத்தா சரியாப் போய்விடும்."

கணவன்: நீ பிரசவத்துக்கு அம்மா வீட்டுக்குப் போறேங்கிறதுக்காக சமையல்காரியை ஏன் வேலையை விட்டு நிறுத்தினே?
மனைவி: நான் திரும்பி வர்றதுக்குள்ள அவ பிரசவ லீவு எடுத்துடக்கூடாதேன்னு தான்!

"உன் கணவர் விசிலடிச்ச உடனே சமையலறைக்குள் ஓடுறியே!
உன்னைக் கூப்பிடணும்னா இப்படித் தான் விசிலடிப்பாரா?"
"அப்படி ஒண்ணுமில்லே, குக்கர் விசில் கெட்டுப் போச்சு. அந்த நேரத்திற்கு கரெக்டா இவர் விசில் அடிக்கிறார். அவ்வளவுதான்.

மனைவி: இவ்வளவு நேரம் கரடியா கத்தறேனே! காதுல விழலையா உங்களுக்கு?
கணவன்: கரடி பாஷை எல்லாம் எனக்குத் தெரியாது கமலா.

"எதுக்குய்யா உன் மனைவியைத் தூக்கி வீட்டுக்கு வெளியே எறிந்தாய்?"
"ஒரு மகான்தான் கவலையைத் தூக்கி எறி வாழ்க்கையில் முன்னேறலாம்னு சொன்னார்."

Thursday, February 14, 2008

உதவிய கரம்

திருச்சிக்கு ஒரு வேலையாக 2 நாட்கள் பயணம். ட்ரைவிங் லைஸன்ஸ் இந்த மாத கடைசியில் expiry ஆவதால் renew பண்ண அங்கு செல்ல வேண்டியதிருந்தது. இங்கு சென்னையில் பண்ண முடிந்திருக்குமா என்று தெரியவில்லை. திருச்சி சின்ன நகரமாக இருப்பதாலும், நிறைய வருடங்கள் வாழ்ந்ததால் எல்லோரையும் எனக்கு தெரியும். ஒரு feeling of comfort.

ஆர்.டி.ஓ ஆபிஸ் எப்பவும் போல ஒரு பரபரப்பு. வாசலில் ஒரு போர்டு. அதில் " இங்கு பணியாற்றுபவர்கள் லஞ்சம் வாங்குவதில்லை. ஆகவே லஞ்சம் கொடுக்க முயற்சி செய்யாதீர்கள்" என்று எழுத பட்டிருந்தது. இதற்கு முன்பு 2 தடவை என் மாசியுடன் சென்றிருக்கிறேன். அவரை பார்த்ததும், எல்லோரும் ஒரு வித அட்டென்ஷனில் வேலை செய்வார்கள். இவர் வந்த வேலையை சீக்கிரமாக முடித்துக் கொடுத்துவிட்டு அவரை அனுப்புவதிலே குறியாக இருப்பார்கள் (லஞ்ச ஒழிப்பு அதிகாரியை யாருக்குத்தான் பிடிக்கும்?).
அரசாங்க அலுவலங்கள் யாவும் ஒரே மாதிரியாகத் தான் இயங்குகிறது. ஒரே மாதிரியான பேப்பர் ஒர்க்.. எங்குப் பார்த்தாலும் பைல்கள்...என்னுடைய லைசன்ஸும் வேகமாக கிடைத்தது. என்னை முன்பின் பார்த்திராத ஒரு டாக்டர் எனக்கு மெடிக்கல் certificate கொடுத்தார்.(எப்படி டாக்டர்களால் இப்படி செய்ய முடிகிறது?) எப்படியோ சென்னையில் போலிஸ்காரர்களின் தொந்தரவிலிருந்து தப்பித்துக் கொள்ள ஒருலைஸன்ஸ். இன்னும் சில வேலைகள்.. இவை யாவையும் முடித்துவிட்டு அவசரமாக rockfort express-ல் கடைசி நேரத்தில் ஏறும் போது, ஒரு கரம் என்னை பிடித்து உதவி என் பெட்டிகளைக் கொண்டு என் சீட்டுக்கு அடியில் வைத்து உதவியது. சிரித்துக்கொண்டே ஒரு நன்றி... பொதுவாக ட்ரெயினில் பயணம் செய்யும் போது பக்கத்தில் இருப்பவர்களுடன் பேசும் பழக்கம் எனக்குக் கிடையாது. ஏதாவது புத்தகம் படிப்பேன் அல்லது தூங்கிவிடுவேன். ஆனால் இந்த தடவை மிக சுவாரஸ்யமாக ஒரு விடியோ கேம் விளையாடிக் கொண்டிருந்தேன். டிக்கெட் பரிசோதகர் டிக்கெட்டை வாங்கி பரிசோதித்துவிட்டு சென்ற பின்பு தூங்கலாம் என்று நினைத்தபோது எனக்கு உதவிய உதவுங் கரம் என் எதிர்த்தார்போல் வந்து உட்கார்ந்தது. 25 வயது பையன். சென்னைக்கு எத்தனை மணிக்கு ட்ரைன் போய் சேரும் என்றான் (ஆங்கிலத்தில்). "காலை ஐந்து மணிக்கு" என்றேன்.
" இதுதான் முதல் தடவையாக இந்த ட்ரையினில் வருகிறீர்களா" என்று கேட்டேன். what what என்றான்.. ஓஹோ தமிழ்தெரியாது போலும். ஆகவே ஆங்கிலத்தில் கேட்டேன். ஆமாம். முதல் தடவை என்றும் நாசிக்கிலிருந்து திருச்சிக்கு வேலை விஷயமாக வந்ததாகவும் சொன்னான். சென்னை வந்ததும் தன்னை எழுப்பி விடுமாறு சொல்லிவிட்டு மேல் பர்த்தில் ஏறி படுத்துவிட்டான்.
ஐந்து மணிக்கெல்லாம் எழுந்து எதிர் சீட்டில் உட்கார்ந்து மிகவும் restless ஆக இருந்தான் சந்தோஷ்.(அதுதான் அவன் பெயர்). நான் எழுந்ததும் ஒரு அட்ரஸைக் காண்பித்து 'எங்கே எப்படி" செல்ல வேண்டும் என்று கேட்டான். ஒரு நிமிடம் எக்மோரில் ஆட்டோக்காரர்கள் கையில் இவன் மாட்டினால் என்ன ஆகும் என்று யோசித்து என்னோடு கூட வரும்படி சொன்னேன். யோசித்துவிட்டு 'சரி' என்றான்.
நாங்கள் இருவரும் வெளியில் வரும் போது மணி ஐந்து முப்பது. எனக்காக என் ஆட்டோ ட்ரைவர் வெளியில் காத்து கொண்டிருந்தார். நாங்கள் இருவரும் அதில் ஏறி, நான் நந்தனம் என் ஆஸ்பத்திரியில் இறங்கிவிட்டு ஆட்டோ ட்ரைவரிடம் சந்தோஷை அடையாரில் போய் விட்டுவிட்டு வரும்படி சொன்னேன். அவனுக்கு மிகவும் சந்தோஷம். ஆஸ்பத்திரியில் நிப்பாட்டி வைத்திருந்த என் காரை எடுத்துவிட்டு நான் வீட்டிற்கு சென்றுவிட்டேன்.
காலை பத்து மணிக்கு எனக்கு ஒரு போன். 'மேடம்' மிக்க நன்றி என்று ஆங்கிலத்தில் என் உதவிக் கரம் பேசியது. (எப்படி சந்தோஷுக்கு என் போன் நம்பர் கிடைத்தது?). இந்த உதவிக்கரம் எனக்கு செய்த உதவியை நான் மிக பெரிதாக எடுத்து கொண்டேன். ஏனேனில் அவ்வளவு அவசரமாக ட்ரையினில் ஏறினேன். அந்த நேரத்தில் எனக்கு கிடைத்த உதவி பெரிதாக இருந்தது. .. ......
ஆனாலும் நான் சின்ன வயதில் படித்த இந்த "poem" தான் எனக்கு நியாபகம் வந்தது.
Somebody's Mother
- Mary Dow Brine (1816-1913)
The woman was old and ragged and gray
And bent with the chill of the Winter's day.
The street was wet with a recent snow
And the woman's feet were aged and slow.
She stood at the crossing and waited long,
Alone, uncared for, amid the throng
Of human beings who passed her by
Nor heeded the glance of her anxious eyes.
Down the street, with laughter and shout,
Glad in the freedom of "school let out,"
Came the boys like a flock of sheep,
Hailing the snow piled white and deep.
Past the woman so old and gray
Hastened the children on their way.
Nor offered a helping hand to her -
So meek, so timid, afraid to stir
Lest the carriage wheels or the horses' feet
Should crowd her down in the slippery street.
At last came one of the merry troop,
The gayest laddie of all the group;
He paused beside her and whispered low,
"I'll help you cross, if you wish to go."
Her aged hand on his strong young arm
She placed, and so, without hurt or harm,
He guided the trembling feet along,
Proud that his own were firm and strong.
Then back again to his friends he went,
His young heart happy and well content.
"She's somebody's mother, boys, you know,
For all she's aged and poor and slow,
"And I hope some fellow will lend a hand
To help my mother, you understand,
"If ever she's poor and old and gray,
When her own dear boy is far away."
And "somebody's mother" bowed low her head
In her home that night, and the prayer she said
Was "God be kind to the noble boy,
Who is somebody's son, and pride and joy!"

இந்த poem-க்கும் எனக்கு உதவிய கரத்திற்கும் சம்பந்தமிருக்குதோ என்னவோ தெரியலை....ஆனால் இந்த 'poem' எனக்கு இன்று அடிக்கடி நியாபகம் வந்தது....

Friday, February 8, 2008

கொஞ்சூண்டு ஜோக்குகள்...

வேலை பளு அதிகம்.. சில சமயம் வேலையை விட்டுவிட்டு ஊரோடு போய்விடலாமா என்று கூட தோன்றும்... ஒருவிதமான அலுப்பு சிலசமயங்களில்.. ரொம்ப டென்ஷனாக இருக்கும் போது எனக்கு மருந்தாக இருப்பது இந்த ஜோக்குகள்தான். எப்படியும் Msn jokes site- க்கு ஒரு விசிட் அடிச்சு வாய்விட்டு சிரித்துவிட்டு என் வேலையில் மூழ்குவேன்... அதுபோல இந்த குசும்பன் பதிவையும் பார்க்க தவருவதில்லை. (( ஏன்னா அதில என்னை மறந்து சிரிக்க ஏதாவது இருக்கும். அபி அப்பா இப்பல்லாம் ரொம்ப சீரியஸ் பதிவராகி விட்டார்) .. ... :P
இந்த ஜோக்குகள்ல எனக்கு பிடித்தது பாஸ்போர்ட் சைஸ் எக்ஸ்ரே தான். நீங்களும் சிரிங்களேன்.!!!



"அந்த டாக்டர் குறைவா பேசினாலும் அர்த்தத்தோட பேசுவார்!"

"எப்படி சொல்ற?"
"சாப்பாட்டுக்கு முன் சாப்பாட்டுக்கு பின் அப்டீங்கறத `சா'வுக்கு முன் `சா'வுக்கு பின் அப்டீன்னுதான் சுருக்கமா சொல்வார், ஆனா அது எவ்வளவு அர்த்தம் நிறைஞ்சதா இருக்கு பாரு."




"என்ன சார் இது இன்டர்வியூவுக்கு வந்தா எல்லாருக்கும் கண்ணுல சொட்டு மருந்து ஊத்தறாங்க?"
"ஹலோ! இது இன்டர்வியூ இல்ல! வரிசையா எல்லாம் உட்கார்ந்திருந்தா அது கம்பெனி இன்டர்வியூவா? இது கண் ஆஸ்பத்திரி!"


"திருடனுக்கும் போலீஸுக்கும் என்ன வித்தியாசம்?"
"தொப்பைதான்!"


"என்ன டாக்டர் நேத்திக்கு மைனர் ஆபரேஷன்னு சொல்லிட்டு இன்னிக்கு மேஜர்னு சொல்றீங்களே!"
"நான் என்ன பண்ணட்டும்! நேத்தி வரைக்கும் ஒரு இடத்தோட விலைய குறைச்சலா சொல்லிட்டிருந்த தரகர் இன்னிக்கு 5 லட்சம் ஆகும்னு சொல்லிட்டாரே!"


"டாக்டர்... என் பையன் சாக்பீஸ், பல்பம் எல்லாம் சாப்பிடுகிறான்."
"போகப் போகச் சரியாயிடும்மா..."
"நானும் அப்படித்தான் சொன்னேன் டாக்டர். அவன் மனைவிதான் மிகவும் வருத்தப்படுகிறாள்!"



"அந்த ஆள் சரியான கஞ்சம் தெரியுமா?"
"செஸ்ட் எக்ஸ்ரே எடுக்க எவ்வளவுன்னு கேட்டார் நான் 300 ரூபானேன் அதுக்கு பாஸ்போர்ட் சைஸ் எக்ஸ்ரே போதும்னு சொல்றார்!"



"சாதாரண ஜுரம் தலைவலின்னு போனா 40 பக்க நோட்டுல மருந்து எழுதி தர்றார் அந்த டாக்டர்!
"சில டாக்டர்கள் அப்படித்தான்!"
"அட! அது இன்னிக்கு ஒரு நாளைக்குத்தானாம், நாளைக்கு நீடிச்சா ஒரு குயர் நோட்டுதான்னு சொல்லிட்டார்."


"டாக்டர் எனக்கு ஆபரேஷன் பண்ணத் தேவையில்லை!"
"ஏன் திடீர்னு அப்படி சொல்றீங்க?"
"உங்க நர்ஸ்களோட அழகே என்ன கொன்னுடும் போல இருக்கு போங்க!"


அந்த டாக்டர் போலி டாக்டர்னு எப்படி கண்டுபிடிச்ச?"
"பிரசவ வலின்னு போனவங்களுக்கு ப்ரூஃபன் பாராசிட்டமால் கொடுத்தாராமே!"


"இந்த டாக்டர் ஆபரேஷனுக்கு 500 ரூபாதான் சார்ஜ் பண்ணுவார்!"
"டெட் சீப்னு சொல்லுங்க!"

Sunday, January 20, 2008

சிரிங்க!

தமிழ்மணம் பக்கம் எட்டி பார்த்தேன்... ஒரே சீரியஸ் பதிவுகள்!!
வாங்க கொஞ்சம் சிரித்துவிட்டு போங்க!
நம்ப சாஃப்ட்வெர் இஞ்சினீயர்கள பற்றி இன்னும் ஒரு ஜோக்குகூட பார்க்கலை.. ஆனாலும் இந்த டாக்டர்கள் ஜோக்குதான் என் ALL TIME Favourite.. enzzzzoyyyyyy!


"அந்த டாக்டர் ஒரு நாளைக்கு குறைஞ்சது 100 பேரையாவது பாப்பாரு!"

"பெரிய டாக்டரா இருப்பாரு போல இருக்கு!"

"நீங்க வேற! பேஷன்ட் இல்லாம கிளினிக் வாசல்ல நின்னு போற வர்றவங்க 100 பேரையாவது பாப்பாருன்னு சொல்ல வந்தேன்!"
----------------------------------------------------------
"டாக்டர், என் கை பயங்கரமா நடுங்குது."

"நீங்க அதிகம் குடிப்பீங்களா?"

"எங்க டாக்டர், அதான் கை நடுக்கத்துல நிறைய கீழ சிந்திடுதே."
-----------------------------------------------------------
டாக்டர்: அந்த பேஷண்ட் தொல்லை தாங்க முடியலை?

நர்ஸ்: ஏன் டாக்டர்?

டாக்டர்: நான் தான் அவரோட குடும்ப டாக்டர். தினமும் பார்க்கும் போதெல்லாம் ‘டாக்டர் எனக்கு ஞாபக மறதி வியாதி இருக்குனு' ஆரம்பிச்சு அரைமணி நேரம் மறு ஒலிபரப்பு மாதிரி கொல்றாரு.
---------------------------------------------------------------
ஒருவர்: உங்க ஆஸ்பத்திரிக்கு நோயாளிகளே வர்றதில்லேங்கறீங்க.. அப்புறம் எதுக்கு ஏழெட்டு நர்ஸை வேலைக்கு வச்சிருக்கீங்க..?
டாக்டர்: அட்லீஸ்ட் அவங்கள்லே யாருக்காச்சும் உடம்புக்கு வந்தா என்கிட்டதானே காண்பிக்கணும்!
-----------------------------------------------------------------
"டாக்டர் நீங்க கொடுத்த மாத்திரைகள்னால சக்கரை வியாதியே குணமாயிடுச்சு!"
"நான் கொடுத்த மாத்திரைகள்ல எது சக்கரை வியாதிய குணப்படுத்திச்சின்னு கொஞ்சம் சொன்னீங்கன்னா சௌரியமா இருக்கும்!"
---------------------------------------------------------------------
"உங்க கணவர் பூரண ஓய்வெடுக்கணும். தூக்க மாத்திரைகளை பெற்றுக் கொள்ளுங்கள்!"
"அவருக்கு காலையில இந்த மாத்திரைகளை தர வேண்டுமா இல்லை இரவில் தரவேண்டுமா டாக்டர்?"
"மாத்திரை அவருக்கு அல்ல. உங்களுக்குதான்."
------------------------------------------------------------------------------
"அந்த டாக்டர் போலின்னு கண்டுபிடிச்சிட்டியா, எப்படி?"

"கால்ல வெடிப்பு இருக்குதுன்னேன் உள்ளே போனவர் 'கம்' பாட்டிலை எடுத்துட்டு வந்து ஒட்ட முயற்சிக்கறாரு!"
-------------------------------------------------------------------------------------------------
"என் மனைவியை ஆஸ்பத்திரிக்கு கூட்டிட்டு போகும்போது வாசல்படியிலேயே பிரசவம் ஆயிடுச்சு!"
"அப்ப 'டோர் டெலிவரி'ன்னு சொல்லு...!"
----------------------------------------------------------------------------------
MSN JOKES

Friday, January 18, 2008

விந்தையான மனிதர்கள்.

சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள்....
சில நம்ப முடியாத, வேதனை தரும் நிகழ்ச்சிகளை நாம் சந்திக்க நேரும்போது அதை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனப்பக்குவம் அவ்வளவு எளிதாக வருவதில்லை. இப்படி கூட உலகில் நடக்குமா என்கிற வினா அடிக்கடி எழுவது உண்டு.
அப்படித்தான் நான் இன்று சந்திக்க நேர்ந்த ஒரு விஷயம்... விஷயம்? அல்ல ஒரு நிகழ்ச்சி.. இதிலிருந்து மீழ எத்தனை நாட்கள் ஆகுமோ!!
தமிழ் செல்வியும் அவள் கணவர் செல்வமும் ஈரோடு மாவட்டத்தை சேர்ந்தவர்கள். கோவை கல்லூரியில் சேர்ந்துப்படிக்கும் போது காதலித்து க் குடும்பத்தினரின் மனக்கஷ்டத்தை சம்பாதித்து, கல்யாணம் செய்து, சென்னையில் ஒரு பெரீய சாஃட்வேர் கம்பெனியில் நல்ல வேலையில் இருந்தார்கள். வீட்டிலுள்ள பெரியவர்களும் சமாதானமாகி இவர்கள் வீட்டிற்கு வந்து போய் இருந்தார்கள்.
செல்வத்திற்கு கல்லூரி நாட்களில் தொத்திக்கொண்ட ஒரு பழக்கம் "பான் பராக்" போடுவது. திருமணம் ஆகி ஒரு வருடத்தில், மலக்குடலில் புற்று நோய் வந்து கஷ்டப்பட்டார். மலக்குடலை வெளியில் வைத்து தைத்து அவருக்கு chemotherapy and Radiation என்று மாற்றி மாற்றி வைத்தியம். தமிழ்செல்வி மிகவும் friendly type. சிரித்த முகம். அத்தனைக் கஷ்டங்களிலும், தன் கணவரை நல்லபடியாகக் கவனித்துக் கொள்வார். வார்டிலுள்ள எல்லா செவிலியர்களிடமும் நல்ல பழக்கம். செல்வமும் வைத்தியம் பலனளிக்காமல் ஒரு வருடத்திற்கு முன்பு இறந்துவிட்டார். இறக்கும் போது செல்வத்தின் வயது 31.
கணவனின் பதினாறாவது காரியம் முடிந்தவுடன் இந்த இளம் பெண், தன் பெற்றோரின் ஆதரவில் தொடர்ந்து வேலைப் பார்த்து வந்தாள்.

கடந்த ஒரு வாரமாக நான் அவளை ஆஸ்பத்திரியில் ஒரு ஆணுடன் பார்க்க நேரிட்டது. ஒரு வித்தியாசமும் தெரிந்தது.. கழுத்தில் புதிதாக மஞ்சள் கயிறு..,, என்னைப் பார்ப்பதைக் கொஞ்சம் தவிர்த்தாள்.......

இன்று அவளாக என்னைத்தேடி வந்தாள். மனம் விட்டுப் பேசினாள். கண்களிலிருந்து மாலை மாலையாக கண்ணீர்.

செல்வம் இறந்தபிறகு, செல்வத்தின் தம்பி ( விஜயகுமார்) தமிழ் செல்வியை திருமணம் செய்ய விரும்பி இரு வீட்டினரின் அனுமதிப் பெற்று ஒரு கோவிலில் வைத்து திருமணம் செய்து கொண்டனர். கல்யாணத்திற்கு முன்பு
விஜயகுமார் பற்றி தமிழுக்கு அதிகம் தெரிய வாய்ப்பில்லை. அவர் ஒரு marketing executive. ஊர் ஊராக சுற்றும் வேலை. அடிக்கடி பெங்களூரு ,மும்பே, கொல்கட்டா என்று ஊர் சுற்றுபவர். தமிழை விட இரண்டு வயது இளையவர். வெளியூருக்கு சென்றால் அங்கிருந்து தமிழுக்கு ஒரு மெஸ்ஸேஜ்.. ஒரு பத்தாயிரம் ரூபாய் அவர் அக்கௌண்டில் செலுத்தும்படியிருக்கும். இரண்டு முறை அவள் உடனே பணம் transfer செய்தாள். அதன் பிறகு சந்தேகம் வரவே நிதானித்தாள். இதற்கிடையில் விஜயகுமார் இவளுடன் தங்குவதை குறைத்து கொள்ள ஆரம்பித்தார். சந்தேகம் வலுக்கவே, தமிழ் தனது உறவினரை வைத்து பெங்களூரில் என்ன செய்கிறார் என்று உளவு பார்க்க ஆரம்பித்தாள்.....
விஜயகுமார் ஒவ்வொறு முறையும் தன்னை விட மிக அதிகமான வயதுள்ள பெண்களுடனே ஹோட்டலில் தங்குவார். யாருக்கும் அறவே சந்தேகம் வராது. பார்ப்பவர்களுக்கும் அவர் சகோதிரியாகவோ அல்லது நெருங்கிய பெரியம்மவாகவோதான் தெரியும். அதனால் பிரச்னைகள் வர வாய்ப்பு இல்லை. இப்படி ஒரு வினோதமான sexual perversion. ஒரு வழியாக மன நல மருத்துவரை சந்தித்து இந்த பிரச்சினைக்கு தீர்வு காணும்போது அடுத்த பேரிடி.....
விஜயகுமாரின் கழுத்தில் ஒரு சின்ன கட்டி.. மாத்திரைகளின்( psychiatric drugs) தாக்கமாகா இருக்கலாம் என்று இரண்டு வாரம் அசட்டையாக இருந்துவிட்டார்கள்...
இரத்த பரிசோதனை.... பயாப்சி.. lymphoma என்று diagnosis...

கீமோதெரபி ஆரம்பிப்பதற்கு முன்பு இளம் வயதுள்ள ஆண்களுக்கு ஒரு option உண்டு. தங்கள் விந்துக்களை சேமித்துவைப்பது... ஏனெனில் கீமோதெரபி கொடுக்கும்போது விந்துக்களின் எண்ண்ணிக்கை குறைந்து அதன் பிறகு அவர்களுக்கு குழந்தை பாக்கியம் இல்லாது போய்விடும்...... (இதற்குறிய முறைய கேட்டு அறியவே என்னிடம் வந்தாள்).

மனம் கனத்துதான் போய்விட்டது.

(பெயர்கள் மாற்றப்பட்டுள்ளன)

Thursday, January 17, 2008

மங்கைக்காக....

மங்கை மீது எனக்கு ஒரு அபரீதமான மரியாதை உண்டு. இதுவரை அவரை சந்திக்கும் வாய்ப்பு கிடைக்காவிட்டாலும் எனக்கு அவரோடு கூட நீண்ட காலம் பழகிய மாதிரி ஒரு feeling எப்பவும் உண்டு.....தற்சமயம் எனக்கு இருக்கும் வேலை சுமையில் தமிழ்மணம் பக்கம் வர இயலாவிட்டாலும், அவ்வப்போது எட்டி பார்த்துவிட்டு செல்கிறேன்.

என்னுடைய எவ்வளவோ அனுபவங்களை பகிர்ந்துக்கொள்ள மிகவும் ஆசைதான். சில சமயங்களில் நான் தனியாக உட்கார்ந்து யோசிக்கும் போது 'நான் கடந்துவந்த பாதை" எனக்கு பெரிய மலையாகத் தெரியும். இதில் அவ்வப்போது நாம் சந்திக்கும் நல்ல நட்புகள்....

சிறுவயதில் ஆண்களோடு அதிகம் பழகக் கூடாதுஎன்கிற சூழலில் வளர்ந்துவந்த எனக்கு அப்புகுட்டனின் நட்பும், நடனமும், சுறுசுறுப்பும் அதிகமாக என்னைக் கவர்ந்தது. அதிலும் என் சிநேகிதி சந்திரிகா அவன் மீது வைத்திருந்த காதல் ........
ஆனால் அவன் கடைசியில் குடி போதைக்கு ஆளாகி துரும்பாக இளைத்து.. ....அவனை நான் பார்த்த நேரத்தில் என்னால் எந்த உதவியும் பண்ண முடியவில்லை...
இது நான் மிகவும் கவலையுடன், ஆத்மார்த்தமாக உணர்ந்து எழுதியது. ..

Saturday, January 12, 2008

"அபார்ஷன்கள்"

திலகவதியின் அம்மா வாயிலும் வயிற்றிலும் அடித்துக் கொண்டு பிரசவ ரூமுக்குள் செல்வதை வேடிக்க பார்க்க ஒரு பெரிய கூட்டமே இருந்தது. மிக ஏழ்மையானவள் என்பதை பார்த்த உடனே சொல்ல முடியும். திலகாவின் தந்தை ஒரு ஓரமாக நின்று அழுதுக் கொண்டிருந்தார். அவள் அண்ணனின் வாயிலிருந்து வீரமான வார்த்தைகள்.. " இப்பவே அவனை ஒழித்து கட்டுகிறேன்.. ..... etc.. etc..அத்தனை அசிங்கமான வார்த்தைகள்.. கேட்பவரை கூசச் செய்தது...ஒரு குடிகாரன்.. பொறுப்பற்றவன்...தகப்பனும் அப்படித்தான். வேலைக்கு செல்வதில்லை. அதனால் தான் திலகா வேலைக்குச் செல்ல வேண்டியதாகிவிட்டது.

காலை மணி ஏழு.. செவிலியர்களெல்லாம் பிரார்த்தனை போய்விட்டு ட்யூட்டி மாறும் நேரம்.. ... பரபரப்பு.. ஆக்ஸிஜன் சிலிண்டர் ... செவிலியர்கள் அங்குமிங்கும் ஓட்டம்.. .... திலகாவிற்கு
18 வயதுதான் இருக்கும்.. பிரச்னை பெரிது என்பது பார்த்த உடனே தெரிந்தது. very Bad odour was emanating from her body.
மூச்சுவிட கஷ்டப்பட்ட திலகாவை மயக்க மருத்துவர் "intubate" செய்து ஒரு ventilator-ல் கனெக்ட் செய்தார்.. வித விதமான மருந்துகள்...எதனால் இப்படி collapse ஆகிவிட்டாள் என்று யாரும் காரணம் கேட்கவில்லை. முழு மூச்சாக அவளை resuscitate பண்ணுவதில்தான் இருந்தார்கள்... ஒரு வழியாக அவள் stabilise ஆனதும் நான் வெளியில் வந்து திலகாவின் அம்மாவிடம் என்ன நடந்தது என்று கேட்டேன்...
ஒனபதாம் வகுப்புவரை படித்திருந்த திலகா குடும்ப சூழ்நிலை காரண்மாக ஒரு துணி கடையில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். முதலாளிக்கும் அவளுக்கும் தொடர்பு.. அவர் திருமணமானவர்.. ..3 மாத கருவை ஒரு மருத்துவச்சி எருக்கம் பால் குச்சியை கர்ப்பப்பைக்குள் திணித்து.. ஒரு சூப்பரோ சூப்பர் அபார்ஷன்.. செப்டிக்காகி மிகவும் சீரியசாகிவிட்டாள்.
இது நடந்தது 1978-ம் வருடத்தில்... அப்பொழுதுதான் Inj Gentamicin-ம் Bactrim மாத்திரைகளும் அதிகமாக மருத்துவ உலகத்தில் உபயோகிக்க ஆரம்பித்திருந்தார்கள்... இரண்டுமே toxic to the kidneys.. 21 வது நாள் திலகா இறந்துவிட்டாள்....
இந்த பெண்மணியின் இறப்பு என்னை, என் மன நிலையை அந்த காலத்தில் மிகவும் பாதித்தது...இளம் பெண்களின் இறப்பு ... I was just not able to accept it in my life.... இத்தனை வருடங்கள் கழித்தும் எனக்கு திலகாவின் முகம் நியாபகம் உள்ளது.... .. ..
சில நாட்களுக்கு முன்பு ஒரு article about abortion வாசித்தேன். அபார்ஷன்கள் நம் நாட்டில் குறைந்துவிட்டது என்று நினைத்து கொண்டிருந்த எனக்கு இது ஒரு ஆச்சர்யத்தை கொடுத்தது.. நம் இளம் பெண்கள் இப்படி பட்ட சாவை தேடி செல்வது ஏன்?

ஒரு வருடத்தில் அபார்ஷன் செய்துக்கொள்ளும் 11 மில்லியன் இந்திய மகளிரில் 80,000 பேர் அதன் complications-L இறந்துவிடுகிறார்கள். இவர்கள் இறப்பதற்கான காரணம், " unsafe abortions". 78% of the pregnancies are unplanned among which 25% are unwanted...
These abortios and death due to such unsafe abortions are always a great concern to the family, society and nation....
1978- க்கும் 2008-க்கும்---- 30 வருடங்களுக்கு பிறகும் அதிக வித்தியாசம் இல்லை. .(I mean in the no: of abortions done )
sad! isn't it?
:(